WWW.KARTOFLE.XMC.PL

.:: Choose your language ::.

ArabicBulgarianChinese (Simplified)DutchEnglishFrenchGermanGreekHebrewHungarianItalianJapaneseKoreanLithuanianNorwegianPolishPortugueseRussianSpanishTurkishUkrainian

Światowy Rynek Ziemniaków

Wysoka w Polsce produkcja ziemniaków wynika głównie z tego, że nadal znaczna część zbiorów wykorzystywana jest u nas na pasze.
W spożyciu ziemniaków od lat utrzymują się nieznaczne tendencje spadkowe. W ostatnim okresie spadek globalnego spożycia ziemniaków hamowany jest przez wzrost spożycia przetworów ziemniaczanych. Ziemniaki można uznać w Polsce za roślinę schyłkową. Areał ich uprawy będzie się w następnych latach zmniejszał, gdyż będą traciły znaczenie jako pasza dla zwierząt.



Przyjmuje się, że powierzchnia uprawy ziemniaków w Polsce w roku 2010 ponownie została zmniejszona o około 5%, gdyż ich produkcja w kraju jest wciąż wyższa od zapotrzebowania rynku oraz potrzeb konsumpcyjnych. Spadek areału ziemniaków ponownie będzie miał w rejonach charakteryzującym się wysokim udziałem w strukturze zasiewów i tutaj może sięgnąć nawet 7-10%. Natomiast w pozostałych województwach areał ten może zmniejszać się nieznacznie.


Poszerzona Unia Europejska jest głównym światowym producentem ziemniaków. Jej udział w światowej powierzchni uprawy ziemniaków wynosi ok. 12%, natomiast w światowych zbiorach – ok. 20%. Polska jest obecnie największym producentem ziemniaków w UE, ale jest także ich największym konsumentem. Pomimo tego, że produkujemy najwięcej ziemniaków ze wszystkich krajów Unii, to jednak eksportujemy ich bardzo mało.


W pierwszym roku po akcesji nie doszło do znaczących zmian w funkcjonowaniu europejskiego rynku ziemniaków. W skali całej UE-25 mamy do czynienia ze spadkiem powierzchni ich uprawy i zbiorów. W aktualnych krajach członkowskich powierzchnia uprawy wynosiła w 2000 roku 2,8 mln ha, a zbiory – ponad 78 mln ton. W roku 2004 powierzchnia spadła do 2,2 mln ha, a zbiory do ok. 65 mln ton.


Widoczne są odmienne tendencje w krajach UE-15 i UE-10. W pierwszej grupie mamy do czynienia z wyraźnym ustabilizowaniem zarówno powierzchni uprawy, jak i zbiorów. Tendencje spadkowe występują natomiast w drugiej grupie krajów. Powierzchnia uprawy spadła w nich z 1,6 mln ha w 2000 do 0,97 mln ha w roku 2009, natomiast zbiory zmniejszyły się o około 40%, do 18,2 mln ton. Zmiany te wynikały przede wszystkim ze spadku produkcji w Polsce. Podobne zjawiska wystąpiły również w Czechach, Słowacji i na Węgrzech.

Wśród krajów UE-15 wyraźny spadek produkcji ziemniaków jest notowany jedynie w Hiszpanii. Sprzyjające w większości krajów warunki pogodowe spowodowały, że w krajach UE-15 znacz­nie wzrosły plony i zbiory ziemniaków. Największy wzrost zbiorów (o ponad 25%) odnotowano w Niemczech i Belgii, a kilkunastoprocentowy w Holandii, Litwie i Francji.

W produkcji ziemniaków na świecie w ścisłej czołówce znajdują się Chiny, Rosja i Polska- dostarczają po 10 – 15% światowych zbiorów. Łącznie w 2009 roku na świecie wyprodukowano około 400 mln ton ziemniaków, z czego 140,4 mln wyprodukowała Europa, a sama UE- 25 64,9 mln ton. Powierzchnia upraw ziemniaka na świecie wynosiła 19,12 mln, w Europie 8,29 mln ha, UE- 25 2,2 mln ha.
Średni plon z jednego hektara wynosił 17, 2 tony w skali produkcji globalnej na świecie, w Europie natomiast 16,9 t/ha, a w UE 25 – 29,6 t/ha.
Największe obszary upraw ziemniaków występują w klimacie umiarkowanym chłodnym – północno-zachodnia część Rosji, Nizina Mandżurska w Chinach oraz Nizina Środkowoeuropejska.
Kończąc tego posta pragnę zaznaczyć, że ziemniak pod względem znaczenia gospodarczego jest 4. rośliną świata – po pszenicy, ryżu i kukurydzy, a Polska, pomimo trudności jest ciągle liczącym się w świecie producentem ziemniaków, zajmującym w światowym rankingu producentów właśnie 3,4 lub 5 miejsce.